Lęk towarzyszy nam w ciągu całego naszego życia. Boimy się np. przejść przez pasy na drugą stronę ulicy, dlatego się zatrzymujemy. Boimy się iść do szkoły, bo zaległości i boimy się wielu różnych rzeczy. Jest jakiś strach, który nas paraliżuje. Ten strach dotyczy także życia duchowego. Dziś Kościół daje nam do rozważenia Jezusowe słowa „Nie bójcie się ludzi (…) Bójcie się natomiast Tego, który i ciało i duszę może oddać na potępienie”. Jezus to nasza nadzieja, bo On przez swoje zmartwychwstanie pokonał największy lęk na świecie – śmierć.
Radość chrześcijanina rodzi się ze świadomości, że z Chrystusem nigdy nie jesteśmy sami, nawet w najtrudniejszych momentach jakimi są nasze lęki, kiedy spotykamy się z trudnościami, które wydają się nie do przezwyciężenia. Jezus pragnie przejść przez całe nasze życie, aby zabrać nasze lęki, najgłębsze rany, które uniemożliwiają nam kochać i przyjąć bezwarunkową Miłość. Powiem Jezusowi o moich lękach i trudnościach i zaufam Mu do końca. On daje nam siłę, abyśmy mogli głosić światu, że nasze życie jest rozświetlane miłosierną miłością Chrystusa i Jego Zmartwychwstaniem.
Bóg mówi zawsze do nas poprzez dobre słowa, przez Dobrą Nowinę. Tylko w relacji do Boga możemy odzyskać poczucie wartości, której żaden człowiek nie jest w stanie nam dać i wtedy pokonamy strach siłą dobra.